En zelfs,

Misschien wel daarom.

Missen is zo onduidelijk.

En toch

Is het daarom.

Zo onverklaarbaar duidelijk.

Dat wat ik denk,

En jij denkt

Niet eens zo veel verschillen…

Een zee tussen ons in.

Ik mis je en dat maakt me alleen

Ik wil dat je bij me ligt, me vast houd.

En het is niet dat ik denk

Misschien een beetje afvraag

Wat jij doet nu ik dit schrijf

Uren verschillen, en daarbij slaap.

Ik mis je, zo ver weg.

Edinburgh… <3

Edinburgh…

Edinburgh…

De wilde zee bedelft me onder zijn koude zuivere tranen.

En waar wind en weer elkaar raken is slechts stilte heerst.

En precies daar, zal je mijn overpeinzende gedachtes vinden.

Ze zijn niet alleen maar in veelvoud en on uitputtend.

En op de bodem van mijn dromen, lig ik muisstil.

Mijn adem zit vast, terwijl ik mijn ogen open en sluit.

Heel af en toe ontglipt er een bubbel uit mijn mond.

Ik kijk hem na, terwijl ook hij mij zonder twijfel achterlaat.

Ik ontspan en laat de zee mijn omarmen, zacht en teder.

Hij fluistert zachtjes in mijn oor, dat ik mag loslaten.

En voor het eerst twijfel ik niet, ik laat los.